nheph((ex))teen

.

นี่คือ นิยายขนาดสั้น เล่มที่สองโดยนักเขียน อนุสรณ์ ติปยานนท์ ที่ผมอ่านจบ (เล่มแรกคือ ลอนดอน กับความลับในรอยจูบ ที่ผมเขียนถึงไว้ที่นี่ครับ > http://nhephex.exteen.com/20090228/entry) ... ทำให้ผมรู้สึกว่า การเอาประวัติศาสตร์จริง มาผสมกับจิตนาการ เรื่องลี้ลับ มุราคามิ ถนนสาทร กาญจนบุรี ประสบการณ์กึ่งมีเซ็กส์ ความหูหนวกข้างเดียว เกี่ยวอะไรกับการสดับฟังเสียงหินแล้วเล่าประวัติของหินได้! การทำให้ I-Novel ทำให้คนเชื่อว่าคนแต่งเป็นคนญี่ปุ่น และรู้จักญี่ปุ่นจริงๆ (ทั้งๆที่ คนแต่งคือคนไทย !) ทองคำ... และ สุดท้าย "ความรัก"

การอ่านนิยายของคุณอนุสรณ์เล่มนี้ แม้ไม่เหมือนกับได้กลิ่นอาหาร และได้ลิ้มรสชาติอาหารหลากหลาย เหมือนการอ่านเล่มที่แล้ว แต่ผมก็ยังรู้สึกว่า มันเป็นการอิ่มเอมที่ได้อ่านผลงานที่สลัดความจำเจของเราๆ ท่านๆ ในชีวิตของคนเมือง โอเคว่า หนังสือของคุณอนุสรณ์อาจให้อารมณ์ร่วมกับคนที่ใช้ชีวิตในเมือง อยู่ในสังคมกรุงเทพ มากกว่าคนที่มีพื้นหลังอีกแบบ แต่ผมก็ยังถือว่างานน่าสนใจ น่าติดตาม สำหรับคนอ่านทั่วๆไป

เนื้อหาของหนังสือ มีตัวละครเด่นๆ อยู่ทั้งหมด 4 ตัวละคร

1. ผม -- หมายถึงตัวละครหลักในเรื่อง ที่เล่าเรื่องตัวเองตั้งแต่เด็ก และ สุดท้ายมารับราชการ ทำงานเกี่ยวกับธรณีวิทยา

2. แฟนของผม -- เธอชื่อ ซายาโกะ เป็นตัวละครที่ออกมาในช่วงแรกและ ผลสรุป ผูกกันเข้ามากับเรื่อง (ในความรู้สึกนึกคิดของ "ผม")

3. กูลิโกะ ชื่อเล่นของนางเอก เป็นผู้ช่วย "ผม" ขณะทำงานที่ประเทศไทย

4. ฮารุ คาเมจิ เป็นนายทหารผู้หายสาบสูญ ผู้ถูกกักขัง และคิดถึงคนรัก

ฉากในเรื่อง คุ้นเคยมากครับ ยิ่งอ่านคำขอบคุณท้ายเล่มแล้ว ... เพิ่งทราบว่าคุณอนุสรณ์เป็นเด็กเตรียม...มาก่อน

สรุป งานเขียนที่น่าอ่านอีกเล่ม ที่เหมาะกับคนที่ชอบอ่านอะไรเหงาๆ ผจญภัยนิดๆ ตื่นเต้นหน่อยๆ ได้กลิ่นอาหารทั้งไทยและญี่ปุ่นแบบจางๆ ครับ

หมายเหตุ คนพิสุจน์อักษร นามสกุลเดียวกับคุณอนุสรณ์ แต่ชื่อคล้ายตัวละครนางเอกของเรื่อง ไม่ทราบเป็นภรรยา คุณอนุสรณ์หรือเปล่าครับ แล้วก็เท่มากๆนะ ถ้าคนญี่ปุ่น พิสูจน์อักษรไทย -- !!!